Nieuws

Sociale Woningen en OCMW: uithuiszetting

Onderstaande verhalen zijn puur fictie en duur puur toeval voor personen of instellingen die zich in het verhaal menen te herkennen.

Er was eens een huurder van een sociale woning: een alleenstaande moeder met 3 kinderen. Een gezinnetje van bij ons om de hoek. Door omstandigheden kon de mama de huur van haar sociale woning nog moeilijk of helemaal niet meer betalen.

Toen zij zowat drie maanden huurachterstand had, kreeg zij te  maken met haar verhuurder: de SOCIALE verhuurmaatschappij - what's in a name?

Om een lang verhaal kort te houden: De mama en haar drie kinderen werden midden in de winter hun huis, hun sociale huurhuis, uitgezet.

Goed dat er nog het OCMW is als uiterste opvangnet. Of niet?

De dakloze mama met haar drie kinderen kloppen aan bij het OCMW en vragen onderdak. Het OCMW zegt in eerste instantie dat het niet haar taak is om mensen zomaar onderdak te verschaffen. Maar er is een tijdelijke oplossing. De mama kan met haar drie kinderen tijdelijk in een noodwoning tot ze zelf een PASSENDE huurwoning heeft gevonden.

Nadat de mama met haar drie kinderen 6 maanden in de noodwoning hebben vertoefd en nog steeds geen "passende" woning heeft gevonden, beslist het sociaal comité van het OCMW om het gezinnetje nog 6 maanden extra tijd te geven om naar een passende woning te zoeken.

We zijn weer 6 maanden verder en de moeder met haar drie kinderen hebben nog steeds geen passend huurhuis gevonden.

Tussen haakjes:
Voor het betreffende OCMW is een "passende woning" zowat èlke woning, waar ook ter wereld gelegen en ongeacht de toestand van de woonst ... als je de noodwoning maar verlaat en het "dossier" kan worden gesloten.
Voor de mama met de drie kinderen is een passende woonst een betaalbare woning in een voor haar en haar drie kinderen vertrouwde omgeving.
Sluit de haakjes.

Na een jaar in de noodwoning te hebben vertoefd, kreeg de mama met haar drie kinderen een bevel tot uithuiszetting in haar brievenbus. In volle winter werd de mama met haar drie kinderen op straat gezet. Iets wat je met de beesten nog niet doet.

De noodwoning moest immers worden vrijgemaakt voor een meer dringende, schrijnende situatie: Er moest immers een kandidaat-vluchtelingengezin, een alleenstaande mama met drie kinderen, opgevangen worden.